Na današnji dan, pre 630 godina, 17. maja 1395. godine, u bici na Rovinama poginuo je srpski kralj Marko Mrnjavčević, boreći se kao turski vazal. Nebrojeni pripovedači i narodni pesnici oživotvorili su potom, u svojim pričama i kroz svoje pojanje, najvećeg epskog junaka ovih prostora ― Kraljevića Marka.
Pripovijeda se da je Bog nekakijem čudnijem načinom prenio i Marka i Šarca u nekaku pećinu, u kojoj i sad obojica žive: on zabodavši svoju sablju pod gredu ili je udarivši u kamen legao te zaspao, pa jednako spava; pred Šarcem stoji malo mahovine od koje pomalo jede, a sablja sve pomalo izlazi ispod grede ili iz kamena, pa kad Šarac mahovinu pojede i sablja ispod grede ili iz kamena ispadne, onda će se i on probuditi i opet na svijet izaći.
Vuk Stef. Karadžić, Život i običaji naroda Srpskoga, Beč, 1867.
