Protekle nedelje u Štutgartu je održana tradicionalna Vidovdanska akademija. U ovom gradu se od 1995. godine i Vidovdanska i Svetosavska akademija se održavaju u saradnji Srpske dopunske škole (tada Jugoslovenske dopunske škole), Generalnog konzulata Republike Srbije (tada SR Jugoslavije) i Srpske pravoslavne crkve, CO u Štutgartu.
Đaci Srpskih dopunskih škola iz Štutgarta sa okolinom tradicionalno spremaju program u čast ovog velikog srpskog praznika, uz mnogobrojne recitacije, pesme, igrokaze… Ponekad akademiju prati i izložba radova učenika a najvažnija poruka je da se ne zaboravlja šta ovaj praznik znači za srpski narod, zašto ga se sećamo i zašto se odaje pošta svim palim junacima od Kosovskog boja pa do danas. Takođe na ovaj dan se i svečano dodeljuju svedočanstva učenicima završnih razreda Srpske dopunske škole u nemačkoj pokrajini Baden-Virtemberg.
Foto: CO Štutgart
Sve prisutne su na samom početku pozdravili generalni konzul Republike Srbije u Štutgartu Dragan Dimitrijević, kao i protojerej Milenko Bakmaz.
Među prisutnima pored roditelja, braće, sestara, mnogobrojne rodbine i prijatelja đaka Srpske dopunske škole prisutni su bili i generalni konzul Republike Srbije u Minhenu Božidar Vučurović (koji je devet godine bio generalni konzul u Štutgartu) zatim generalni konzul Bosne i Hercegovine u Štutgartu Vera Sajić, kao i šef predstavništva Republike Srpske u Štutgartu Mića Ćetković.
Usledio je dirljiv trenutak dodele uverenja učenicima osmog razreda koji završavaju svoje školovanje u dopunskoj nastavi – mladim ljudima koji će, ponevši uspomenu na ovaj vid obrazovanja, biti ambasadori srpske kulture gde god da krenu.
Zvuk pesme „Oj, Kosovo, Kosovo”, koju su izvodile Anica Kočić, Isidora Rajković i sestre Petra i Đurđa Bojković, otvorio je umetnički deo programa. Temelji srpske epike, kao i lirske pesme novijeg doba, kroz recitaciju i dijalog, progovorili su glasovima dece koja, iako rođena daleko od Gazimestana, svojim srcem poznaju kosovski zavet. Reči Milana Rakića, Jovana Jovanovića Zmaja i mnogih savremenih autora, oživele su interpretacijama učenika koji su, svako na svoj način, oslikali heroizam, žrtvu i ljubav prema domovini.
„Krenuli su Obilići”, „Svetli grobovi”, „Sanjao sam Kosovku devojku”, „Zdravica narodu srpskom” – samo su neki od naslova koji su odjekivali salom, ostavljajući utisak da je svaki stih bio i molitva i zakletva.
Na kraju svečanosti, kao kruna svega, nastupio je Dečiji crkveni hor iz Štutgarta, Simoniti, čije su pesme Junaci sa Košara, Crven cvete i Jedna zemlja, jedan tim dodirnule sve prisutne, vraćajući ih u zajedničko sećanja i buduću nadu.
Vidovdanska akademija u Štutgartu 2025. godine bila je kulturni događaj koji je potvrdio da Srbija živi tamo gde se njen jezik govori, gde se njene pesme pevaju i gde se njeno ime izgovara sa ljubavlju. Ova svečanost je potekla iz srca dece koja rastu pod tuđim nebom, iz želje roditelja da sačuvaju svoje korene i truda učiteljica koje strpljivo grade most između dve zemlje, Srbije i Nemačke, poručili su članovi aktiva učiteljica nemačke pokrajine Baden – Virtemberg.
Izvor: Rasejanje.info
