Međuratni Beograd je obožavao balove. Upravo iz tog razloga, kada je trebalo sakupiti novac za gradnju Umetničkog paviljona Cvijeta Zuzorić, 1923. godine, književnik Rade Drainac dao je predlog da se organizuju brojni tematski balovi po luksuznim hotelima, a se da novac od ulaznica nameni radovima na paviljonu.
U hotelu Kasina, organizovan je dobrotvorni maskenbal Hiljadu i druga noć, a naziv mu je dao Gvido Tartalja. Dekorisanjem prostorija pozabavili su se umetnici Toma Rosandić, Petar Dobrović, Ignjat Job, Jovan Bijelic, Petar Palavičini i Sreten Stojanivić, a pomagali su im đaci Umetničke škole. Zabavni varijetetski program su osmislili Branislav Nušić i Stanislav Vinaver. Bal je počeo povorkom Šeherezade u kojoj su učestvovali tadašnji beogradski glumci i muzičari, pod rukovodstvom Stanislava Biničkog.
Maskenbal je bio tako uspešan i toliko se o njemu pričalo po gradu, da su ulaznice za lože narednih balova bile rasprodate danima pre zakazanog datuma. Čak je probijen zid i izgrađen tunel između hotela Kasine i Pariza, kako bi se dobio veći prostor. Usledili su balovi Zlatni vek, Svadba u Skadarliji (gde je Palavičini igrao nevestu), Umetnost kroz vekove, Noć u Holivudu…. A poslednji Umetnički maskenbal je bio pravi karneval…
Foto: FB Bio jednom jedan Beograd
Evo i teksta iz Izveštaja Cvijete Zuzorić:
Velika zabava koju je udruženje priredilo, umetnički bal Zlatni vek, održan 16. februara 1925, u svim prostorijama Narodnog pozorišta, bio je u korist paviljona. Najveća čast, koju udruženje ističe sa dubokom blagodarnošću, ukazana mu je obodrenjem od strane njegovog veličanstva kralja, koji je izvoleo podariti za Umetnički Paviljon 12.000 dinara. Trud uložen u pripremanje ovog večera bio je preko očekivanja nagrađen. Smišljeno spremljen i izveden, program je podsećao na zlatni vek dubrovačke republike, kada je umna lepotica Cvijeta Zuzorić okupljala oko sebe sve što je pisalo i volelo književnostm ili je opet izazivao naše vreme, njegove pesnike i sanjalice.
G. Momčilo Milošević opremio je salon Cvijetin u kome je junakinju igradla g-đa Gnjatić-Milošević, pevačicu g-đa Volevač, Zlatarića G. Milošević. G. T. Manojlović napisao je naročito za ovu priliku San zimske noći, koji su prikazale g-đe Dugalić, Hadžić i Bošnjanović, i g. Dragutinović. Programni deo završen je drugom Listovom rapsodijom, koju su izveli sa celokupnim baletom g-đa Kirsanova i g. Fortunato. Veče je produženo igrankom i razonođenjima u bifeima, kojih je bilo nekoliko: na samoj pozornici, u foajeu na prvom spratu i u pozorišnom bifeu, od koga su napravili staru dubrovačku tavernu gospoda Bešević, Bijelić, Job, Nastasijević, Palavičini. Udruženju je prijatno da i ovde kaže svoju veliku zahvalnost svim umetnicima i sudelovačima, kao i upravniku Narodnog Pozorišta g. V. Živojinoviću, pomoćniku upravnika g. M. Miloševiću, dirigentu L. pl. Matečiću i g. V. Jovanoviću, inženjeru koji je nadgledao tehnički posao.
Naslovna fotografija je snimljena 1925. godine tokom maskenbala Zlatni vek koji je bio posvećen epohi u kojoj je živela famozna i fatalna Cvijeta Zuzorić.
Izvor: FB Bio jednom jedan Beograd
