U hramu Uspenja Presvete Bogorodice u Cirihu u Švajcarskoj, danas je, nakon liturgije, održan pozorišni komad posvećen životu Mileve Marić-Ajnštajn, čime je crkvena sala nakratko postala mala pozornica na kojoj su se susreli istorija nauke i dečje stvaralaštvo. Predstavu je, u saradnji sa protinicom Nadicom, dogovorila Jelena Petković iz Saveta roditelja Srpske dopunske škole u Vinterturu, želeći da se priča o Milevi približi najmlađima kroz živu reč i glumu, a ne samo kroz udžbenike.
Tekst pozorišnog komada napisala je profesorka srpskog jezika Marija Gaćinović, oslanjajući se na ključne momente iz života Mileve Marić-Ajnštajn – njeno školovanje, rad na Univerzitetu u Cirihu i odnos prema nauci u vremenu kada ženama nije bilo lako da se izbore za svoje mesto u akademskom svetu. Ulogama su ovoga puta ovladale tri mlade glumice: Tea Savić, Anđela Dimić i Anastasija Petković. One su odlično odigrale lik Mileve, ali i profesora Vebera sa Ciriškog univerziteta, pokazujući da se kroz glumu može naučiti kako je izgledao put jedne žene koja je svojim umom i strpljenjem menjala naučni pejzaž početka 20. veka.
Cilj predstave bio je jasan: da se kroz učenje teksta, kroz izgovor na maternjem jeziku i zajednički rad na sceni, kod dece neguje srpski jezik i osećaj zajedništva. Deca su, pripremajući uloge, istovremeno učila o Milevi kao naučnici koja je, uz sopstveni rad, pružila značajnu podršku Albertu Ajnštajnu u razvoju njegovih ideja. Upravo se danas Srbi širom sveta sve snažnije bore da se taj Milevin doprinos prepozna i u naučnoj i u široj javnosti, da se njen rad više ne posmatra kao fusnota u tuđoj biografiji, već kao samostalno i važno poglavlje istorije nauke.
Brojna publika, među kojom je bio i episkop švajcarski Andrej sa sveštenstvom, pratila je predstavu sa pažnjom i toplinom. Nakon izvođenja, vladika Andrej i sveštenici čestitali su ekipi na plodonosnom radu, ističući da se kod mladih glumica nije osećao „stranački naglasak” – govor je bio čist, prirodan i jasno razumljiv, što je dodatno naglasilo značaj negovanja jezika u dijaspori. Ta pohvala nije bila upućena samo deci, već i nastavnicima i roditeljima koji u kontinuitetu rade na tome da srpski jezik i kulturno pamćenje ostanu živi među generacijama koje odrastaju van matice.
Predstava o Milevi Marić-Ajnštajn u Cirihu bila je sećanje na veliku naučnicu in a njen život.
Izvor: Rasejanje.info
