Milana Mim Karlo Bižić – Amerikanka koja je obrazovanjem čuvala srpske korene

Milana Mim Karlo Bižić jedno je od onih imena koje s razlogom izaziva poštovanje i u američkoj i u srpskoj javnosti. Iako je ceo svoj radni vek provela u Sjedinjenim Američkim Državama, ostala je duboko vezana za svoje srpske korene i decenijama je, kroz obrazovanje, kulturu i javni rad, gradila most između dve zajednice.

Reklama

Rođena 30. jula 1941. godine u Pitsburgu, Bižić je rano pokazala izuzetnu posvećenost učenju i radu sa decom. Diplomirala je na Univerzitetu u Pitsburgu za samo tri godine, a potom stekla i magistarsku diplomu, kao i više stručnih sertifikata koji su je profilisali kao izuzetnog prosvetnog radnika. Više od četiri decenije predavala je u osnovnim školama, najduže u okrugu Kveker Veli, a paralelno je radila i na univerzitetskom nivou, prenoseći znanja kolegama i budućim nastavnicima.

Njena stručnost prevazilazila je granice jedne školske učionice. Kao obrazovni konsultant sarađivala je sa brojnim američkim institucijama, među kojima su Ministarstvo energetike, Ministarstvo trgovine, kompanija Apple, Smitsonijan i časopis Scholastic Magazine. Posebno se istakla u radu na kreativnom i tehnološkom obrazovanju, kao i u uvođenju računara i interneta u nastavu, zbog čega je u više navrata nagrađivana i prepoznata kao pionir savremenog pristupa obrazovanju.

Bižić i njeni učenici osvajali su priznanja na nacionalnom nivou, a njen rad je prepoznat i u lokalnoj zajednici, gde je proglašavana za Ženu godine i Građanku godine. Bila je deo brojnih projekata koji su unapređivali obrazovanje darovite dece, razvijali inovativne nastavne metode i povezivali školu sa savremenim tehnologijama. Zbog dugogodišnjeg doprinosa obrazovanju i zajednici, uvrštena je i u brojna američka izdanja posvećena istaknutim ženama i nastavnicima.

Ipak, ono što Milanu Mim Karlo Bižić čini posebno dragocenom za rasejanje jeste njena trajna posvećenost očuvanju srpskog identiteta. Predavala je i govorila o srpskoj istoriji, tradiciji i značajnim događajima, a naročito o priči poznatoj kao „Zaboravljenih 500”, čuvajući sećanje na deo istorije koji je dugo bio zanemaren. Posebno se bavila i promocijom Nikole Tesle, srpske istorije i kulture među mlađim generacijama u Americi.

Za svoj rad dobila je i značajna priznanja iz srpske zajednice, među kojima se izdvaja nagrada Tesla Spirit Award, kao i titule i priznanja srpskih organizacija u Americi. Njeno ime ostalo je upisano i u zvanični Kongresni rekord SAD, a poseban trenutak za nju bio je kada je saznala da je svrstana među najpoznatije Srbe u svetu, odmah iza Novaka Đokovića, što je doživela kao veliku čast i potvrdu da njen rad nije prošao nezapaženo.

Milana Mim Karlo Bižić nije bila samo učiteljica, već i čuvar pamćenja, promotor znanja i spona između američkog društva i srpskog nasleđa. Njena životna misija, kako sama ističe, bila je da obrazuje, inspiriše i podstiče druge, a iza nje ostaje priča o ženi koja je znanjem, energijom i ljubavlju prema poreklu ostavila dubok trag.

Duga lista priznanja kroz decenije

Osim nekih pomenutih nagrada, Bižić je nosila i niz drugih priznanja koja svedoče o njenom kontinuiranom radu na dve fronte – u američkom obrazovanju i u očuvanju srpskog identiteta: bila je kuma Srpske pravoslavne crkve Svetog Ilije u Alikvipi, u Pensilvaniji (2012), proglašena je Osobom godine Srpskog narodnog saveza (Serb National Federation) 2008. godine, dobila je nagradu Srpskog jedinstvenog kongresa (Serbian Unity Congress Award) 1995–96. godine, kao i priznanje Nacionalne zadužbine za humanistiku iste godine.

Iznenađenje na penzionisanju i pismo Lore Buš i ime u Kongresnom rekordu SAD

Posebno emotivan trenutak njene karijere bilo je penzionisanje, kada su je na svečanom školskom skupu iznenadili roditelji, nastavno osoblje, učenici, uprava škole i tadašnji senator Rik Santorum, sa kojim je i sarađivala u okviru njegovog Obrazovnog odbora. Santorum joj je tim povodom uručio uramljeno pismo prve dame Lore Buš. Jedan od trenutaka kojih se Bižić najviše seća vezan je za kongresmena Džejsona Altmajera, koji je njeno ime i veb-sajt BabaMim.com uneo u zvanični Kongresni rekord 110. Kongresa SAD. Kako sama opisuje, kada je to saznala, „kolena su joj klecala” od uzbuđenja, i ostaje mu zahvalna za tu gestu.

Obeležavanje 130 godina diplomatskih odnosa SAD i Srbije

Značajno mesto u njenom radu zauzima i učešće u obeležavanju 130 godina diplomatskih odnosa između Sjedinjenih Američkih Država i Srbije. U avgustu 2011. godine, filmska ekipa Državnog department SAD, na čelu sa Loren Džekman, boravila je u Pitsburgu snimajući priče o toj godišnjici – ekipu su, pored Džekman, činili i voditelj B92 televizije Jugoslav Ćosić i snimatelj Vuk Dapčević. Ekipa je posetila Bižić u njenom domu, zatim Srpski narodni savez i Jugoslovensku nacionalnu sobu na Univerzitetu u Pitsburgu. Nedugo zatim, 7. septembra 2011. godine, opštinski odbor Mun Taunšipa (Moon Township) zvanično joj je predao primerak proklamacije upućene narodu Srbije, koju je uručio Jugoslav Ćosić, kao gest prijateljstva u ime skoro 40.000 stanovnika i studenata te zajednice. O ovome je pisao i časopis Allegheny West Magazine.

Rad sa veteranima i priča o očuvanju srpskog nasleđa

Bižić je decenijama u svojoj školi organizovala velika godišnja obeležavanja u čast američkih veterana svih grana vojske – po njenim rečima, više od 50 veterana godišnje dolazilo je da podeli svoja sećanja sa učenicima. Njen rad na očuvanju srpskog nasleđa u Americi opisala je i novinarka Džena Stal u priči pod naslovom „Žena koja radi na očuvanju srpskog nasleđa” (Woman Works to Preserve Serbian Heritage).

Redakcija medijskog portala Rasejanje.info želi joj srećan rođendan i dobro zdravlje, kao i puno daljih akcija očuvanju srpskog rasejanja na prostoru SAD.

Izvor: Rasejanje.info