Redakciji medijskog portala Rasejanje.info javio se Svetozar Dančuo iz Čikaga, rođak Ljubice Bijelić, rođene Kljajić, sa dopunom porodične priče koju smo nedavno preneli. Uz lepe reči i zahvalnost što smo se setili njegove bake i zabeležili njenu životnu sudbinu, Dančuo je ukazao na važan, do sada neobjavljen detalj o njenom stradanju i spasavanju tokom avgusta 1995. godine.
Ljubica Bijelić je, podsetimo, sa suprugom Stevom decenijama živela i radila u Sjedinjenim Američkim Državama, a potom su se vratili u Gornji Sjeničak, na Kordunu. Njihova priča ostala je zapamćena po vezanosti za rodni kraj, pomoći koju su pružali meštanima i zastavi koju su sami izvezli – sa ukrštenim američkim i srpskim bojama, srpskim dvoglavim orlom i porukom „Bog čuvaj Srbiju”.
Tokom pogroma i proterivanja Srba iz Hrvatske u akciji Oluja, Ljubica je bila prinuđena da napusti dom u koji su ona i njen suprug ulagali dvadeset godina. Međutim, njena izbeglička sudbina imala je dramatičan, ali srećan kraj.
Prema svedočenju Svetozara Dančua, Ljubicu su hrvatski vojnici zarobili uveče, u nedelju, 6. avgusta 1995. godine, kod Gline. Kao dugogodišnja pacijentkinja obolela od dijabetesa, nalazila se u stanju dijabetičke kome. Kod sebe je imala američki pasoš, što je bilo od posebnog značaja u okolnostima u kojima se našla.
Za njenu sudbinu tada se zainteresovao američki ambasador Piter Galbrajt, nakon što mu se iz Amerike obratio Ljubičin brat Miloš Kljajić. On je bio američki ratni veteran iz Drugog svetskog rata, odlikovan za svoje zasluge u Vojsci Sjedinjenih Američkih Država. Zahvaljujući angažovanju njenog brata i interesovanju američkog ambasadora, Ljubica Bijelić je preživela i dočekala duboku starost. Preminula je 2006. godine.
Miloš Kljajić, u američkim dokumentima upisan kao Majk (Miloš) J. Klajč, rođen je 1920, a preminuo 2014. godine. Kao borbeni inženjer Prve pešadijske divizije Vojske SAD proveo je 38 meseci na ratištima Drugog svetskog rata. Učestvovao je u operacijama u severnoj Africi i Evropi, a posebno mesto u njegovoj ratnoj biografiji zauzima Dan D, kada je kao obučeni borbeni plivač učestvovao u postavljanju signalnih svetala na plaži Omaha, uoči savezničke invazije na Normandiju.
Za vojnu službu dobio je više američkih odlikovanja, među njima Purpurno srce, nakon ranjavanja u Belgiji 1944. godine, Predsedničku pohvalu, Medalju za primerno ponašanje, Medalju za oslobođenje Francuske i Evropsko-afričko-bliskoistočnu medalju sa osam bronzanih zvezdica.
Dopuna koju je redakciji poslao Svetozar Dančuo upotpunjuje sećanje na Ljubicu Bijelić i njenu porodicu – kordunašku porodicu čiji su životni putevi povezali Srbiju, Hrvatsku i Sjedinjene Američke Države, a čija su istrajnost, ratne uspomene i porodična solidarnost ostali sačuvani od zaborava.
Na naslovnoj fotografiji se nalazi Miloš Majk Kljajić
Foto: arhiva S. Dančua
Izvor: Rasejanje.info
