Srpska istoriografija umetnosti ostala je bez prof. dr Marice Šuput, ugledne istoričarke umetnosti, profesorke emerite i jedne od najznačajnijih proučavalaca srednjovekovne srpske i vizantijske arhitekture. Vest o njenoj smrti objavila je Spomen-zbirka Pavla Beljanskog iz Novog Sada, podsećajući da je prof. dr Šuput bila prva dobitnica Nagrade Spomen-zbirke Pavla Beljanskog.
Marica Šuput diplomirala je 1968. godine na Odeljenju za istoriju umetnosti Filozofskog fakulteta Univerziteta u Beogradu. Za diplomski rad „Manastir Banjska”, rađen pod mentorstvom dr Vojislava Koraća, dobila je Nagradu Spomen-zbirke Pavla Beljanskog za školsku 1968/69. godinu. Bilo je to prvo priznanje te vrste u posleratnoj Jugoslaviji, a njen rad i danas je upisan u zvaničnu evidenciju laureata ove nagrade.
Tokom postdiplomskih studija usavršavala se u Grčkoj, pa je i tada, izvan matice, bila deo srpskog rasejanja – mlada istraživačica koja je znanje o srpskoj kulturnoj baštini razvijala u međunarodnom akademskom okruženju. Po povratku u Beograd završila je magistarske i doktorske studije, a zatim je ostvarila bogatu univerzitetsku karijeru na Filozofskom fakultetu, gde je bila redovna profesorka na predmetu Istorija arhitekture.
Svoj naučni rad posvetila je srednjovekovnoj srpskoj i vizantijskoj arhitekturi, crkvenom graditeljstvu, arhitektonskoj plastici i kontinuitetu srpske graditeljske tradicije u postvizantijskom razdoblju. Njeni radovi nalaze se i u međunarodnim naučnim publikacijama, a kao profesorka Univerziteta u Beogradu učestvovala je u proučavanju važnih tema iz oblasti vizantijske i postvizantijske umetnosti.
Bila je gostujuća profesorka na Univerzitetu na Kritu i učesnica brojnih međunarodnih kongresa, simpozijuma i istraživačkih projekata. Svojim radom povezivala je srpsku naučnu sredinu sa istraživačima i institucijama u inostranstvu, ostavljajući trag i kao predavač, mentor i član više stručnih tela.
Prof. dr Šuput obavljala je i važne akademske i stručne dužnosti. Bila je dekanka Filozofskog fakulteta i prorektorka Univerziteta u Beogradu, članica redakcije časopisa „Zograf”, Hilandarskog odbora SANU i Nacionalnog komiteta za vizantologiju. Učestvovala je i u radu upravnih odbora Muzeja afričke umetnosti, Muzeja primenjene umetnosti i Narodnog muzeja u Beogradu, kao i u stručnim komisijama nadležnih ustanova za zaštitu kulturnog nasleđa.
Spomen-zbirka Pavla Beljanskog, koja je objavila sećanje na profesorku Šuput, prenela je i njene reči o značaju nagrade koju je prva primila. Smatrala je da takvo priznanje podstiče studente da se ozbiljno posvete svom budućem pozivu, ali ih istovremeno obavezuje da svojim kasnijim radom opravdaju ukazano poverenje.
„Ona postaje u ovom, da kažem eufemistički – čudnom vremenu, dragulj u kulturi ne samo Novog Sada, već u kulturi naše zemlje”, rekla je prof. dr Marica Šuput govoreći o Nagradi Spomen-zbirke Pavla Beljanskog 2017. godine.
Ostaće zapamćena kao naučnica posvećena složenom nasleđu srednjovekovne umetnosti, profesorka koja je znanje prenosila generacijama studenata i kulturna delatnica koja je razumela da se baština ne čuva samo istraživanjem, već i trajnim obrazovanjem onih koji će je dalje tumačiti i čuvati.
Foto: iz arhive Spomen-zbirke Pavla Beljanskog
Izvor: Rasejanje.info
