Retrospektivna izložba vizuelnih komunikacija Slobodana Mašića u Parizu se može videti do 5. februara


Izložba Mašić u SKC u Parizu se može videti do 5. februara
Foto: arhiva SKC Pariz

U Parizu je polovinom decembra (18. decembra) otvorena Retrospektivna izložba vizuelnih komunikacija Slobodana Mašića u prostorijama Srpkog kulturnog centra. Izložba se može videti do 5. februara.

Izložba MAŠIĆ – Retrospektivna izložba vizuelnih komunikacija Slobodana Mašića (Muzej primenjene umetnosti, 12. septembar – 19. oktobar 2018) postigla je u Beogradu nesvakidašnji uspeh i privukla veliku medijsku pažnju. Proglašena je za najbolju izložbu godine u Republici Srbiji u izboru Društva istoričara umetnosti Srbije (DIUS), a autori tekstova u katalogu izložbe Slobodan Jovanović, Borut Vild, Jerko Denegri i Miroslav Mušić su dobili nagradu „Pavle Vasić”, najznačajniju nagradu za tekstove iz oblasti primenjene umetnosti u Srbiji, koju dodeljuje udruženje ULUPUDS. Izložba MAŠIĆ – Retrospektivna izložba vizuelnih komunikacija Slobodana Mašića u Srpskom kulturnom centru u Parizu predstavlja veći deo dizajna vizuelnih komunikacija i nezavisnog izdavaštva koje je oblikovao Slobodan Mašić, a koji je bio prikazan na izložbi u Muzeju primenjene umetnosti u Beogradu 2018. Godine, istaknuto je u Srpskom kulturnom centru u Parizu.

Slobodan Mašić (1939–2016, Beograd) bio je jedan od najznačajnijih umetnika i nezavisnih izdavača koji su tokom proteklih pola veka oblikovali vizuelne komunikacije u Srbiji i Jugoslaviji. Tokom studija na Arhitektonskom fakultetu (1958–1964) upoznaje buduću ženu i najvažniju saradnicu Savetu Puhalo, kasnije Mašić. Nakon završetka studija, primenjuje iskustva stečena na fakultetu u dizajnu vizuelnih komunikacija. Tada radi plakate i kataloge za Dom omladine i Grafički kolektiv u Beogradu, pokreće ediciju knjiga Nezavisna izdanja, osniva dizajn studio Studio Structure (sa Savetom Mašić, Borom Ćosićem, Dragošem Kalajićem i Stefanom Bogdanovićem), grafički oblikuje razne knjige, časopise Susret, NB’68 i ROK, špice za kultne jugoslovenske filmove i započinje saradnju sa pozorištem Atelje 212, kao i filmskim festivalom FEST.

Već krajem ’60-ih godina prošlog veka, Mašić definiše svoju poetiku, prvenstveno putem kreiranja čuvenih ideograma, kao što su zvezda upisana u krug (znak njegovog Studija Structure) ili ideogram koji čine suprotno usmerene vertikalne strelice (znak Nezavisnih izdanja). Njegova sposobnost da manipuliše grafičkim dizajnom omogućila mu je da analizira sadržaj komunikacije, svodeći je na simboličku suštinu. Bez suvišne likovnosti, on konstruiše površine koje postaju prenosnik značenja sadržine plakata, knjige ili drugih sredstava vizuelnih komunikacija. Mašićev dizajn za beogradski pozorišni festival BITEF predstavlja jedan od najznačajnijih opusa u oblasti vizuelnih komunikacija u Srbiji i tadašnjoj Jugoslaviji. Tokom 26 godina saradnje, od 1971. do 1996. godine, Mašić je menjao grafička rešenja, pa je od početnih ideograma i fotografija predmeta, počeo da koristi fotografije delova ljudskog tela (uz višedecenijsku saradnju sa fotografima Branislavom Nikolićem i Vladimirom Popovićem), da bi na kraju, spojem multiplikovanih fotografija, ideograma i raznih znakova stvorio specifičan dizajn koji u svetu postaje prepoznat kao dizajn festivala BITEF.

Slobodan Mašić je bio jedan od prvih nezavisnih izdavača u Socijalističkoj Federativnoj Republici Jugoslaviji. U okviru svoje edicije Nezavisnih izdanja, objavio je više od tri stotine knjiga pisaca, pesnika, istoričara, teoretičara i umetnika. Za svoje stvaralaštvo Slobodan Mašić je dobio mnogobrojne međunarodne i domaće nagrade, od kojih izdvajamo sledeće: Nagrada 12. Oktobarskog salona, Beograd (1971), Nagrada Ministarstva kulture Čehoslovačke na 8. Bijenalu grafičkog dizajna, Brno, Čehoslovačka (1978), Zlatna medalja, BIO 9, Ljubljana (1981) i Nagrada za životno delo ULUPUDS-a, Beograd (1993). Grafičkim dizajnom i dizajnom vizuelnih komunikacija za institucije kulture – galerije, muzeje, festivale filma i pozorišta – učestvovao je u širenju svesti o značaju dizajna u društvu. Težnja ka obrazovanju društva o značaju kvalitetnih vizuelnih komunikacija bila je idejno polazište u njegovom grafičkom dizajnu i, istovremeno, njegov najznačajniji doprinos u istoriji umetnosti i dizajna u Jugoslaviji i Srbiji.

Preuzeto sa stranice Srpskog Kulturnog centra u Parizu